Përmendja e parë e dokumentuar
Çegrani, i shënuar si Čegrane, dëshmohet në regjistrin tatimor osman të viteve 1467/68 për nahinë e Kalkandelit. Në të përmenden 15 shtëpi të krishtera, një vejushë dhe një beqar.
Historia · 1467 - sot
Kronologji e kujtesës lokale, dokumenteve osmane, mahallave, diasporës dhe momenteve që formuan Çegranin.
Çegrani, i shënuar si Čegrane, dëshmohet në regjistrin tatimor osman të viteve 1467/68 për nahinë e Kalkandelit. Në të përmenden 15 shtëpi të krishtera, një vejushë dhe një beqar.
Në Çegran të Gostivarit u mbajt tubimi madhështor i Lëvizjes për Pajtimin e Gjaqeve. Burimet e gjetura e vendosin ngjarjen në Rudinën e Pajtimit, bri Malit të Thatë, me pjesëmarrje nga trojet shqiptare dhe me faljen publike të 3 gjaqeve dhe 6 ngatërresave nga 9 familje.
Gjatë luftës së Kosovës, në Çegran u ngrit një kamp i madh refugjatësh shqiptarë nga Kosova, i menaxhuar nga UNHCR, Kryqi i Kuq dhe organizata të tjera. Burimet humanitare përmendin rreth 43.000 refugjatë në kulm, ndërsa disa dëshmi raportojnë shifra edhe më të larta.
Kronologjia
Kjo timeline është një version bazë editorial. Çdo pikë mund të zgjerohet më vonë në artikull të veçantë me burime, fotografi, dokumente dhe dëshmi familjare.
Rajoni ku shtrihet sot Çegrani lidhet me hapësirën e Dardanisë dhe më vonë të Pollogut. Studimet e toponimisë së Çegranit e lexojnë shtresëzimin e emrave lokalë si kujtesë të gjatë ilire-shqipe, sllave dhe osmane.
Sipas gojëdhënave të mbledhura nga Nafi Çegrani, në vendin e fshatit të sotëm ka ekzistuar një katund i vogël me rreth 12 shtëpi dhe 2-3 mahalla, buzë Vardarit dhe ograjeve të Pollogut.
Çegrani, i shënuar si Čegrane, dëshmohet në regjistrin tatimor osman të viteve 1467/68 për nahinë e Kalkandelit. Në të përmenden 15 shtëpi të krishtera, një vejushë dhe një beqar.
Në këtë periudhë përmenden mahallat Muje, Loke, Lika, Ballise, Selishte, Zhupane, Biçake, Sallake e të tjera. Tradita lokale e lidh këtë kohë edhe me vakufet, varrezat e mesme dhe xhaminë e vjetër.
Gojëdhënat flasin për ardhjen e fiseve nga Luma, Mati, Bulqiza, Elbasani, Toplica dhe Gorë. Për emrin Çegran, Nafi Çegrani sjell hipotezën popullore “ÇE NGRANË”, e lidhur me tokat pjellore pranë Vardarit.
Brahim Loku përmendet në rrëfimet lokale si kryeplak që mbronte fshatin nga abuzimet e agallarëve dhe tagrambledhësve. Me pleqtë e fshatit ai lidhet edhe me caktimin e kufijve me fshatrat përreth.
Sipas rrëfimeve, konflikti me forcat e Pashës përshkallëzohet pas rezistencës ndaj tagrambledhësve. Në kujtesën lokale përmendet edhe trimëresha Halime nga fisi Pere dhe fundi tragjik i familjes së Brahim Lokut.
Në shekullin XIX Çegrani përshkruhet si fshat shqiptar në nahinë e Gostivarit, kaza e Tetovës, brenda Perandorisë Osmane. Pollogu përmendet nga udhëpërshkrues dhe studiues të kohës.
Në veprën “Maqedonia. Etnografia dhe statistika”, Vasil Kançov shënon Çegranin me 800 banorë, të gjithë shqiptarë myslimanë.
Pas Luftërave Ballkanike, Çegrani bie nën administrimin e Mbretërisë së Serbisë. Rrëfimet lokale flasin për dhunë dhe masakra ndaj shqiptarëve të Çegranit, Forinës dhe fshatrave përreth.
Sipas Afanasij Selishçevit, në vitin 1929 Çegrani ishte qendër komune për pesë fshatra të Pollogut të Epërm, me 234 shtëpi dhe 1.364 banorë shqiptarë.
Regjistrimi shqiptar i kohës së Luftës së Dytë Botërore e shënon Çegranin me 2.171 shqiptarë myslimanë. Kjo e bën vitin 1942 një pikë ndërmjetëse të rëndësishme mes statistikave të 1900, 1929 dhe periudhës pasluftës.
Pas Luftës së Dytë Botërore në Çegran funksionoi objekti i njohur si “Domi”, i përdorur për aktivitete kulturore, shfaqje, kinema, sport dhe më vonë edhe për nevoja shkollore. Sipas kujtimeve lokale, objekti doli jashtë funksionit pas një zjarri rreth viteve 1965-1966.
Në periudhën jugosllave, veçanërisht pas politikave të Rankoviqit, shumë familje shqiptare u shpërngulën drejt Turqisë. Shkrimet lokale theksojnë gjurmët e dhimbshme në strukturën familjare të fshatit.
Nga vitet 1970 zhvillohen aktivitete rinore, gara diturie dhe sporte lokale. Në vitin 1973 formohet KF Arsimi, ndërsa në vitin 1974 themelohet SHKA “Jahi Hasani”, e njohur për vallet, këngët, instrumentet dhe veshjet tradicionale të Pollogut.
Në Çegran të Gostivarit u mbajt tubimi madhështor i Lëvizjes për Pajtimin e Gjaqeve. Burimet e gjetura e vendosin ngjarjen në Rudinën e Pajtimit, bri Malit të Thatë, me pjesëmarrje nga trojet shqiptare dhe me faljen publike të 3 gjaqeve dhe 6 ngatërresave nga 9 familje.
Më 18 dhjetor 1996 Çegrani shpallet komunë më vete, me Forinën, Koritën dhe Tumçevishtin në përbërje. Me ndryshimet territoriale të vitit 2004, komuna shuhet dhe fshati ribashkohet me Komunën e Gostivarit.
Gjatë luftës së Kosovës, në Çegran u ngrit një kamp i madh refugjatësh shqiptarë nga Kosova, i menaxhuar nga UNHCR, Kryqi i Kuq dhe organizata të tjera. Burimet humanitare përmendin rreth 43.000 refugjatë në kulm, ndërsa disa dëshmi raportojnë shifra edhe më të larta.
Sipas Censusit 2002, vendbanimi Çegrane kishte 6.748 banorë; prej tyre 6.672 shqiptarë, 2 maqedonas, 1 boshnjak dhe 73 të tjerë. Shifra zyrtare duhet mbajtur ndarë nga vlerësimet lokale për shtëpitë, diasporën ose komunitetin më të gjerë.
Media lokale e përshkruajnë Çegranin si një nga fshatrat më të mëdhenj shqiptarë në vend, por me zbrazje intensive për shkak të emigrimit drejt Perëndimit. Shumë shtëpi hapen kryesisht gjatë verës.
Regjistrimi 2021 shënon 4.022 banorë rezidentë në Çegrane: 3.832 shqiptarë, 188 persona të marrë nga burime administrative dhe 2 të tjerë. Krahasuar me 6.748 banorët e vitit 2002, kjo e bën migrimin pjesë qendrore të historisë së sotme të fshatit.
Pas dekadash në nivelet komunale dhe të treta, KF Arsimi 1973 fitoi Ligën e Tretë - Perëndim në sezonin 2021/22 dhe u ngjit në Ligën e Dytë. Në sezonin 2025/26 klubi nga Çegrani luan në Ligën e Parë, duke e kthyer sportin në një nga shenjat më të dukshme publike të fshatit.
Përkundër emigrimit, diaspora çegranase mbetet aktive dhe e lidhur me fshatin. Raportimet theksojnë numrin e madh të intelektualëve, sidomos mjekë, dhe vazhdimësinë e aktiviteteve kulturore e sportive.
Artikujt
Postimet e tipit Histori nga paneli editorial shfaqen këtu si artikuj publikë.